حسرت!

 رسیده ام محل کار و طبق معمول صبحها ایمیل چک میکنم. در حالیکه منتظرم که قهوه خنک تر شود،گشتی در دنیای اخبار میزنم. چشمم به تصویر بالا میافتد. تصویری است از پنج شخص اول کشور آمریکا طی سی و دو سال گذشته،حال و چهار سال آینده که نفر ششم البته به دلیل مرگ در میان آنان غایب است .مسحور این تصویر میشوم. نمیتوانم دل بکنم از این عکسی که تمام قد به منی که حسرت و حسادت در وجودم موج میزند، دهن کجی میکند. این تصویر حرفها در سینه خود دارد. در حالیکه غرق در افکارم شده ام با زبان بی زبانی به من میگوید که ترا چه به حسادت کردن به من که چه چیزمان به هم رفته است؟!  و سعی میکنم به یاد آورم که پنج شخص اول سرزمین من در خلال سالیان گذشته چه کسانی بوده اند. گرم شمردن میشوم و به صد و بیست سال قبل باز میگردم . چون گذشته به کندی عقربه ها در سرزمینم افسوس میخورم و از خود میپرسم به فرض غلبه بر مرگ و جبر زمان آیا این افراد حاضر بودند برای لحظه ایی عکس یادگاری در کنار هم گرد آیند و پس از آن به مقبره هایشان بازگردند؟!

/ 8 نظر / 32 بازدید
حامد

حضور سبزتان مایه دلگرمی ماست. هم اکنون نیازمند حضورسبزتان هستیم [نیشخند] آپیدم... بیا دیگه!!!

طاها بذری

سینای عزیزم، می دانی چرا نمی شود؟ چون ما مردمان دیار "زنده باد" ها و "مرده باد" ها هستیم. زیر ما امروز برای کسی زنده باد می گوییم که 4 سال پیش برایش مرده باد سر می دادیم.

پرهام

اي بابا ! :( من رو هم ناراحت كردي! افسوس!

مهرداد

صحبت دقیقن سر همین زنده بودن ومردن هاست! یعنی رهبران ایران تا نمیرند عوض نمیشوند! یعنی کسی تا زنده است و یا قدرقدرت است، هرگز جای خود را به دیگری نمی دهد. چرا که او بهترین است! بنابراین فعلن ما باید خواب این عکسهای یادگاری را ببینیم.

یلدا

به نظر من شاید اصلا بحث حسادت و رفاقت هم نباشه....یعنی چه بسا که این ادم ها به واسطه ادم بودنشون یه وقت هایی به هم حسودی کنند ....اما انچه که مهمه اینه که ادم ها بتوانند شخصیت کاری و اجتماعی بالغی داشته باشند که به واسطه ان بتوانند تفاوت ها را درک کنند و به همدیگه احترام بذارند....یه احترام متقابل

سعید

رییس جمهور که سهلِ، کسی هست که حاضر باشه با همه رفقای قدیمش عکس بگیره؟! وقتی عقلانیت حاکم نباشه، همه چیز یا سیاهِ یا سفید.

علی

قیاس مع الفارق است قربان (ببخشید عربی شد) خودت هم که گفتی چه چیز مملکت ما درست است که حالا سران مملکتمان بتوانند در یک کادر قرار گیرند و عکس بگیرند؟؟!!!

تاکسی کابل

سلام! بطور اتفاقی دنبال عکس می گشتم که با آدرس وبلاگ شما برخوردم. از خواندن مطالب وبلاگ شما لذت بردم. یک جوان مبارز هستم!زندگی می کنم!کار و مسافر کشی وسیله برآوردن نیاز من است. بدرود.