مهاجرت وکيميا گران
ساعت ۸:۱۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۳٠ شهریور ۱۳۸۳  

مهاجرت وکيميا گران

يکی ازبرکات کشور اسلامی ما اينه که از بس به مردم ايران خوش ميگذره بعد از مدتی آدمها خسته شده و به اصطلاح خوشی زير دلشان زده وتصميم ميگيرند از اين مدينه النبی به هر جان کنديست خلاص شوند چون نبی خونشون زياد ميشه وبه اصطلاح پزشکی  Over dose ميکنند به اين کار به عنوان محترمانه مهاجرت گفته ميشود.

يکی از فوايد مهاجرت اينه که در اين بين کلی شغل توليد ميشه که آشکارترين اونها انواع و اقسام کلاسهای رنگارنک زبانهای خارجه و ديگری وکلای مهاجرت ميباشد.

فقط کافيست جهت ثبت نام در آزمون IELTS مراجعه  نماييد تا ميزان اين مازاد خوشی ملت مشخص شود .فکر نميکنم هيچگاه در ايران به اندازه امروز تدریس زبان درامدزا بوده باشه نکته جالب اينکه با وجود چند برابر شدن مدرسين زبان هنوز هم کشش زيادی در اين زمينه وجود داره.طوريکه  دوستی که برنامه رفتن از ايران داره ميگفت بعضی وقتها ميزنه به سرم که بی خيال رفتن بشم ساعتی هجده هزارتومن زياد هم تو ايران بد نيست.

ياد اون داستانی افتادم که تو دبستان درباره زکريای رازی ميخونديم که طبيب به رازی گفت اين است کيميا نه آچه تو در جستجوی آنی!


لینک دائم لینک دائم   لینک دائم نظر شما ()   لینک دائم نویسنده: سینا     مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin
 
يک روز دل انگيز
ساعت ٥:٥٠ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۱ شهریور ۱۳۸۳  

يک روز دل انگيز

تصور کنيد در يک روز گرم تابستون خسته و کوفته که داريد از سرکار برميگرديد چه چيزی ميتونه به شما انرژی بده ؟؟؟؟

اینها تصاويريست(۱و۲و۳) که من هفته پيش ديدم تعداد زيادی از مردم جمع شده بودند تا آخرين دقايق زندگی يک نفر  دورِ هم باشند!!!!

تا آخر شب کليه روحيه داشتم!!

 


لینک دائم لینک دائم   لینک دائم نظر شما ()   لینک دائم نویسنده: سینا     مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin
 
فرانسوی ها
ساعت ۸:٠٢ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ شهریور ۱۳۸۳  

فرانسوی ها هميشه  احساس ميکنند که خيلی بيشتر از بقيه ملتها ميفهمند .حالا مردم فرانسه به کنار سياستمدارانشون واقعاً پررو و وقيح هستند و با زرنگی و گرفتن ژست های حامی ملت مستضعف بيشترين زد وبند رو با  ديکتاتورها داشته ودارند يک سری از ملل بدبخت دنيا هم کيف ميکنند که به به ! ديدی فرانسه چه جوری جلو امريکا ايستاد!!!!

از کشور خودمون که بگذريم همين عراق يک نمونه تر و تازه است .فرانسوی ها قبل از جنگ تا ميتونستند گلويشان رو پاره کردند که وای ملت مظلوم عراق چی ميشه و اصلاً حرفی از طلبهايشان از صدام نميزدند بعد که زورشون به آمريکا نرسيد ساکت شدند بلکه آمريکا يک سهمی به اونها بده.....هر روز هم که آمريکاييها تو عراق کشته ميشدند ميگفتند ما که گفتيم جنگ چيز بديه ... تقصير خودتونه مسلمونها رو تحريک کرديد حالا هم بايد هزينه بپردازيد...و به ريش آمريکائيها ميخنديدند که" آقا کدوم تروريست شما اونها رو انگولک نکنيد اونها کاری بهتون ندارند وگرنه اونها مريض نيستند که گروگان بگيرند ..." ولی غافل از اينکه اونقدرها هم که فکر ميکنند زرنگ نيستند همين ديروز بود که آقای شيراک سفر از پيش تعيين شده رو لغو کرد که چی؟ که با دستمال يزدی راه بيفته به گروگانگيرها بگه "به خدا دين اسلام دين رحمته ...من از شما خواهش ميکنم روزنامه نگاران فرانسوی رو آزاد کنيد" اونها فکر ميکنند از نظر ابومصعب الزرقاوی بين فرانسه و آمريکا فرقی هست غافل از اينکه اگه اين آتيش خاموش نشه اين فقط آمريکا نيست که در خطر ميفته فرانسه خيلی نزديکتر و سهل الوصول تره اونهم با اون قوانين حجاب که در مورد مسلمانها گذاشته يعنی در مورد همون دين رحمت از نظر آقای شيراک.


لینک دائم لینک دائم   لینک دائم نظر شما ()   لینک دائم نویسنده: سینا     مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin
 
داستان ما والمپيک
ساعت ۳:٠۱ ‎ق.ظ روز شنبه ٧ شهریور ۱۳۸۳  

داستان ما والمپيک

خيلی سخته آدم تو شرايطی زندگی کنه که ندونه از پيروزی ورزشکارهای کشورش بايد خوشحال بشه يا ناراحت !!!وقتی ببينی چه جوری هر موفقيتی رو که هيچ ربطی به مسايل سياسی و مذهبی نداره رو به عنوان چماق توی سر ملت می کوبند که چی؟؟؟؟که ما تونستيم پوز صهيونيزم بين الملل و آمريکا رو که شب و روز خواب و خوراک ندارند و فکر وذکرشون شده اینکه مبادا ایران مدال ببره رو به خاک بماليم !!!اونم با اتکاء به يا ابوافضل و دعای خير و کمک خدا ...اين يعنی وارد کردن سياست، مذهب ودين. حالا معلوم نيست تکليف اين خدايی که کار رو زندگيش شده پيروزی ايرانِ شيعه، با امپرياليسم جهانخوار و چينِ کمونيستِ منکرِ خدا چی ميشه؟؟؟؟  جالب اينجاست که امريکا زورش به خدا ميرسه ولی ما هنوز تو کفِ مافيای کنفدراسيون فوتبال آسيا هستيم ؟؟؟

نکته جالب ديگه موفقيت تيم عراق است که به جای اينکه به قول خودشون از پيروزی ملت مظلوم ومسلمان عراق خوشحال باشند دارند دنبال توطئه آمريکا برای پيروزی عراق ميگردند!!!!!

اينجاست که آدم تکليف خودش رو نميدونه ؟؟؟آخه ما چرا نبايد مثل بقيه ملتها از ته دل وبدون نگرانی از توطئه و حرف وحديث های قبل وبعد از بازی و بدون گوش تيز کردن برای اينکه ببينيم رضازاده ميگه ْ جانم فدای رهبر ّ يا نه؟ بتونيم با دل خوش به تماشای مسابقه ورزشکارهای ايرانی بشينيم؟؟خيلی بدِ احساس کنی بی خانمان و بی وطن هستی و بالا رفتن هيچ پرچمی تو دنيا نمی تونه تو رو خوشحال کنه؟؟

دل از تو کندم ولی ندانم      که گر گریزم کجا گريزم ؟    و اگر بمانم کجا بمانم؟


لینک دائم لینک دائم   لینک دائم نظر شما ()   لینک دائم نویسنده: سینا     مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin